Mutsuzum çok hastayım güldür beni doktor

Sürekli değişen bir ruh haline hepimizin sahip olduğunu biliyordu. Ama bu değişimler saat başı oluyorsa, içinden - büyük sıkıntı dedi. Yoruluyordu sürekli yoruluyordu, bitmiyordu. Güzel şeyler olmuyordu. Galiba olsa da mutlu olamıyordu. Saçındaki beyazlara bakmak için uzandığı aynada, demek büyüyünce küçük şeylerle mutlu olamamak böyle bişey, dedi. O kadar sıkılıyor ve ruhsuzlaşıyordu ki düzelmesi için küçük mutluluklar yetmiyordu. Büyük mutluluk da nasıl olur bilmiyordu zaten. Sevdiği adam desen, kalbini bi yokladı. Var mı dedi şş, ses ver var mı içerde biri. Sadece lup duk lup duk. Atıyordu işte. Napsındı, sahibi depresyona ha girdi ha girecek, bi de o darlamak istememişti. Velhasıl; Mirkelam'ın şarkı sözlerine dönüşen bir hayat düşünün: Kahpe kader! Sen bana ne zaman güleceksin? Ah bir joker bu ele ne zaman vereceksin? Kalbe keder halimi ne zaman göreceksin?