cancazım.
senden önce güzelce geçtim.
sonra aynı güzellikte mi bilemeden vaçgeçtim.
bu adını hiç sevmediğim duyguların, herkesin peşinde koştuğu duyguların mı dersin ya da
bana hiç iyi gelmediğini üzülerek görüyorum
insan bu kadar kabuk bağlayabilirmiş ancak
o kabuğu o kadar kurcaladın ki, hakkını vermek istiyorum bu başarının
durmaksızın yenilendiğini bilmiyorduk sorun o ki
gözlerini övdüğüm cümlelerimin hala arkasındayım.
sislerini kovuşturamadığım bedeninin, o şehirde aynı ritimde yaşayacağının da farkındayım.
bu kadar metaforlu konuşmamı hiçbir zaman sevmedin.
oysa korkularımı gölgelememin tek yolu buydu.
duygularımın hakkını veremeden bitirdiğim, ya da bitirdiğimiz için
üzülüyorum.
bu beklenmedik bir şekilde alelade yüzdüğüm okyanusta, inci bulmak gibiydi.
o inciyi değerlerdiremedim belki ama,
hep saklayacağım bir köşede.
güzel yaşa beybim.